ಕತೆ-ಕವನಗಳು

*ಕಿನ್ಯ ಕಥೆ-1 -ನಾನೊರ ಎಲ್ಲ್ಯೆ ಆವೊಡು…!*

ಇತ್ತೆ ಎಂಕ್ ಪೂರಾ ತಿಕ್ಕ್oಡ್..!
ಆನಿ ಕಿನ್ಯ ಪ್ರಾಯೋಡು ಎನ್ನ ಮನಸ್ ಡ್ ದಾದ ಮಾಂತ ಆಸೆಲ್ ಎನನ್ ಪ್ರತಿಯೊಂಜಿ ಘಳಿಗೆಲ ಅರೆ ಇಂದೊಂದು ಇತ್ತುಂಡೋ ಅವು..!!
ಕಾಲ ಎಂಚ ಈತ್ ಬೇಗ ಪೋಂಡುoದು ಒರ ಆಲಾಪನೆ ಮಾಲ್ತೊಂಡೆ.. ಎನ್ನ ಮನಸ್ ದ ಮೂಡ್ಯೆ ಮೂಡ್ಯೆಡ್ ನಾಡುಂಡಲಾ ಒಂಜೇ ಒಂಜಿ ಉತ್ತರೋಲಾ ಓಜುಜಿ..!
ಅಂದ್, ಇತ್ತೇ ಪೂರಾ ತಿಕ್ಕ್o ಡ್ ..! ಆಂಡಾ…. ಅಯ್ನೆರ್ದ್ ಜಾಸ್ತಿ ಬೇನೆ, ಕಷ್ಟೋಲಾ ಅವು ಲೆತೊಂದು ಬೈದ್oಡ್…!
ದೂರದ ಊರುಡು ಕೆಲಸೊಡು ಇಪ್ಪುನೆರ್ತಾವರ ಅಪ್ಪೆಮ್ಮೆನೊಟ್ಟುಗುಪ್ಪುನ ಭಾಗ್ಯೊನುಲಾ ಕಳೆವೊಂದಿನ ನತದೃಷ್ಟೆ ಯಾನ್oದ್ ಪನೊಲಿ..
ಆನಿ ಅಪ್ಪೆನ ಜಕ್ಕೆಲ್ ಡ್ ಇಕ್ಕೊಂದು ಇತ್ತಿನ ಸುಖೊ, ಇನಿ ಏತ್ ಮೆತ್ತೆನೆತಾ ಸೋಫಡ್ಲಾ ಇಕ್ಕೊಂದು ಇಜ್ಜಿ..! ಆನಿ ಅಮ್ಮೆರ್ನಾ ಪುಗೆಲ್ಡ್ ಕುಲ್ದು ಗೊಪ್ಪಿನೈನ್ ನೆನೆತೊಂಡಾ, ಒರ ಕಣ್ಣ್ ಡ್ ಮುಟ್ಟ ನೀರ್ ಇಂಜ್ ದ್ ಪೋಪುಂಡು.! ಈ ಕಿನ್ಯ ಪ್ರಾಯೋಡು ಇಕ್ಕಿನ ಸುಖೊನು ಮಾಂತ ಒರ ನೆನೆತೊಂಡಾ, ಎನ್ನ ಮನಸ್ ಡ್ ಕೊಡಿಪುನಾ ಆಸೆನೇ,-‘ *ನಾನೊರ ಎಲ್ಯೆ* *ಆವೊಡು’* !!
ಏತ್ ಆಸೆ ಇತ್ತುಂಡಲ ದಾನೆ ಮಾಲ್ಪುನ? ಈ ಸತೀಶಗ್ ಬೋಡಾತ್ ಕಾಲೋ ದಾಲ ಪಿರವು ಪೋವಂದ್! ಆಂಡಾ ಎನ್ನ ಮನಸ್ ಡ್ ಕೊಡಿತಿನ ಆಸೆಲಾ ದಾಲಾ ಮನಿಪಂದೆ ಉಪ್ಪನ್ದ್……!!!!!!

✍️ *ರಂಜನ್ ಸಾಧಿತ್, ಪಾಡ್ಲ*

Related posts

ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಮಚ ಕೊಡಿ ಸಾಕು, ಚಿನ್ನದ ಚಮಚ ಬೇಡ

Upayuktha

*ಹೃದಯಾಂತರಳಾದ ಕನ್ನಡದಾರತಿ*

Harshitha Harish

ಕವನ: ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬಡತನವಿಲ್ಲ

Upayuktha